Özel Körfezim İlköğretim Okulu tarafndan düzenlenen, 29 Mayıs 2010 Cumartesi günü Kocaeli Hasan Gemici Spor Salonu\’nda 12:00 da gerçekleşecek olan festivale katılacak Okul Öncesi Eğitim Kurumları takımları şöyledir; Kocaeli

Özel Körfezim İlköğretim Okulu Anasınıfı Dinazorus
Özel Körfezim İlköğretim Okulu Anasınıfı Kral
Minikler Akademisi Anaokulu
Utku Anaokulu Kartallar
Bülent Türker Anaokulu Kartallar
Bülent Türker Anaokulu Bakukan
Bablı Kreş

İzmir

Karşıyaka Belediyesi Anaokulu

Ankara

Deniz Kreş
İlkevim Yuva
Çakıltaşım Anaokulu
Neşeli Adımlar ANaokulu
Neşeli Elma Spor Sanat Eğlence Merkezi
Atatürk Anaokulu

Kaynak:http://www.yuvarehberim.com/blog/4-ulusal-cocuk-hokey-festivali/
]]> http://www.anaokulurehberim.com/2010/06/02/4-ulusal-cocuk-hokey-festivali/feed/ 0 http://www.anaokulurehberim.com/2010/04/02/cocukken-yapilan-spor-obeziteyi-engelliyor/ http://www.anaokulurehberim.com/2010/04/02/cocukken-yapilan-spor-obeziteyi-engelliyor/#comments Fri, 02 Apr 2010 08:02:40 +0000 admin http://www.anaokulurehberim.com/?p=2771 Spor, çocukluk ve gençlik dönemlerinde bedensel gelişimin sağlıklı olmasını sağlıyor ve ileri yaşlarda da sağlığın bozulmasını önleyip geciktiriyor.

GAZİANTEP – Televizyon ve internet bağımlılığının çocukları egzersizden uzaklaştırdığını ve obeziteye yol açtığını söyleyen Gaziantep Üniversitesi (GAÜN) Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu (BESYO) Müdürü Yrd. Doç. Dr. Kürşat Karacabey, ”Büyüme döneminde spor yaparak kapasitesini geliştirmeyenlerin, büyüdükten sonra bu ihtiyacı karşılayabilmeleri çok daha zor” dedi.

Sporun, çocukluk ve gençlik dönemlerinde bedensel gelişimin sağlıklı olmasını sağladığını, ileri yaşlarda da sağlığın bozulmasını önlediğini ve geciktirdiğini vurgulayan Karacabey, ”Spor çocukluk ve ergenlik çağında yapılması gereken en önemli etkinliktir” dedi ve şöyle devam etti:

“Sporun sağlık üzerinde birçok psikolojik ve fizyolojik olumlu etkileri var. 6 yaş ve üzeri obez çocukların yüzde 50’si yetişkinlik dönemlerinde de obez olmaktalar. Bu oran çocukluk çağında obez olmayanlarda yüzde 10′a kadar düşmektedir. O halde obezite erken yaşta tespit edilmeli ve obeziteden korunmak için fiziksel etkinlikler artırılmalı. Günümüzde televizyon ve internet bağımlılığı çocuklarımızı hareketli yaşamaktan alıkoyuyor. Televizyon ve internet bağımlılığı çocuklarımızı egzersizden uzaklaştırıyor, onların obez olmasına neden oluyor. Bu olumsuzluğun önüne geçilmesinin yolu ailelerin çocuklarını spor yapmaya teşvik etmesinden geçiyor. Buna ciddi biçimde ihtiyaç var.”

UYGUN SPORA DOĞRU ZAMANDA BAŞLAMALI
Çocuğun yapacağı sporun ve tercih edilen spora başlama yaşının da doğru belirlenmesi gerektiğine dikkati çeken Karacabey, iskelet sistemini zorlayan ağır sporlara erken yaşta başlamanın yanlış olduğunu vurguladı. Kemiklerin büyüme uçlarının zedelenmesi halinde çocuğun büyümesinin yavaşlayabildiğini ve şekil bozuklukları ortaya çıkabildiğini ifade eden Karacabey, ”Örneğin yüzmeye 5-6, jimnastik, buz pateni, binicilik, kayak ve futbola 7-8 yaşında başlamak doğrudur. 10 yaşından sonra bu sporlara ek olarak voleybol, basketbol, hentbol ve dalış sporları yapılabilir. Su topu, okçuluk ve atlama sporlarına başlamak için ise 12 uygundur. Halter ve güreş gibi ağır sporlara başlama yaşı ise 15-16′dır” şeklinde konuştu.

www.ntvmsnbc.com

Televizyon ve internet bağımlılığının çocukları egzersizden uzaklaştırdığını ve obeziteye yol açtığını söyleyen Gaziantep Üniversitesi (GAÜN) Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu (BESYO) Müdürü Yrd. Doç. Dr. Kürşat Karacabey, ”Büyüme döneminde spor yaparak kapasitesini geliştirmeyenlerin, büyüdükten sonra bu ihtiyacı karşılayabilmeleri çok daha zor” dedi.

Sporun, çocukluk ve gençlik dönemlerinde bedensel gelişimin sağlıklı olmasını sağladığını, ileri yaşlarda da sağlığın bozulmasını önlediğini ve geciktirdiğini vurgulayan Karacabey, ”Spor çocukluk ve ergenlik çağında yapılması gereken en önemli etkinliktir” dedi ve şöyle devam etti:

“Sporun sağlık üzerinde birçok psikolojik ve fizyolojik olumlu etkileri var. 6 yaş ve üzeri obez çocukların yüzde 50’si yetişkinlik dönemlerinde de obez olmaktalar. Bu oran çocukluk çağında obez olmayanlarda yüzde 10′a kadar düşmektedir. O halde obezite erken yaşta tespit edilmeli ve obeziteden korunmak için fiziksel etkinlikler artırılmalı. Günümüzde televizyon ve internet bağımlılığı çocuklarımızı hareketli yaşamaktan alıkoyuyor. Televizyon ve internet bağımlılığı çocuklarımızı egzersizden uzaklaştırıyor, onların obez olmasına neden oluyor. Bu olumsuzluğun önüne geçilmesinin yolu ailelerin çocuklarını spor yapmaya teşvik etmesinden geçiyor. Buna ciddi biçimde ihtiyaç var.”

UYGUN SPORA DOĞRU ZAMANDA BAŞLAMALI
Çocuğun yapacağı sporun ve tercih edilen spora başlama yaşının da doğru belirlenmesi gerektiğine dikkati çeken Karacabey, iskelet sistemini zorlayan ağır sporlara erken yaşta başlamanın yanlış olduğunu vurguladı. Kemiklerin büyüme uçlarının zedelenmesi halinde çocuğun büyümesinin yavaşlayabildiğini ve şekil bozuklukları ortaya çıkabildiğini ifade eden Karacabey, ”Örneğin yüzmeye 5-6, jimnastik, buz pateni, binicilik, kayak ve futbola 7-8 yaşında başlamak doğrudur. 10 yaşından sonra bu sporlara ek olarak voleybol, basketbol, hentbol ve dalış sporları yapılabilir. Su topu, okçuluk ve atlama sporlarına başlamak için ise 12 uygundur. Halter ve güreş gibi ağır sporlara başlama yaşı ise 15-16′dır” şeklinde konuştu.

İSTANBUL – Amerikan Hastanesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bölümü’nden Prof. Dr. Nadire Berker, sporun çocuklar üzerindeki etkilerini şu şekilde özetliyor:

Fiziksel açıdan kalp ve akciğerleri kuvvetlendirir, erişkin dönemde oluşabilecek kalp ve akciğer hastalığı riskini en aza indirir. Kasları, eklem bağlarını kuvvetlendirir, eklemleri besler. Mide bağırsak sisteminin düzenli çalışmasını sağlar ve sosyal açıdan çocuğu geliştirir.

Spor ve egzersizin yararları bilinmekle birlikte başlama zamanı, süresi ve türü tartışmalıdır. Çocukların yetenekleri ve gelişim düzeyleri birbirinden farklı olduğu için her egzersiz her çocuğa uygun olmaz. En doğrusu çocuğun beceri düzeyine göre ilerlemek, özellikle çok küçük yaş gruplarında çocuğun beceri düzeyine uygun zevkli aktiviteler bulmaktır.

Ana hatlarıyla önerilebilecek aktiviteleri şöyle sıralamak mümkün:

2-3 YAŞ
Bahçede veya oyun alanında koşma, salıncak, oyun bahçesi, su içinde oyunlar, yuvarlanma.

4-6 YAŞ
Dans, yakalama, elim sende oyunları, ip atlama, yakartop, üç veya 4 tekerlekli bisiklet, bu yaştan sonra çocuk takım oyunlarına katılabilir.

ÖNERİLEN OYUNLAR
Yakalamaca, yuvarlanma, ip atlama, yüzme, ebelemece, seksek, frizbi, yürüyüş, bisiklet.

2-6 YAŞ ARASI
Bu yaş grubu çocuklar henüz fırlatma, yakalama, koşma, sıçrama, atlama gibi hareketin temel becerilerini öğrenmektedirler. Bu beceriler merkez sinir sisteminin doğru gelişmesine yardım eder. Bu yaş grubundaki çocuklarda düzenli bir egzersiz programı önerilmez. Temel motor becerileri geliştiren oyunlar oynamak daha doğrudur.

7-10 YAŞ ARASI
Bu grup çocuklar temel hareket becerilerini edinmişlerdir. Hafızaları ve karar verme yetileri gelişkin olduğundan bazı oyunların stratejilerini kavrayabilirler. Ancak bazı organize takım oyunlarının gerektirdiği karmaşık hareket ve becerileri başaramayabilirler. Bu grup çocukların temel becerilerini daha zor oyunlarda kullanabilmeleri için değişik oyunlar oynanabilir. Bisiklet, top oyunları, tenis, masa tenisi, paten, dans, jimnastik, futbol, yüzme önerilebilir.

10 YAŞ VE ÜZERİ
Artık çocuklar karmaşık aktivite gerektiren takım oyunlarına katılabilirler. Futbol ve basketbolda çocuğun fiziksel güvenliği önemlidir. Fiziksel yaralanma riski dışında yarışma sporları ile birlikte kazanma ve kaybetme de başlar. Çocuklar kaybetmeye tahammül edemeyebilirler. Bu nedenle çocuğun doğru yönde odaklanmasına dikkat etmek gerekir. Bu yaşa dek aerobik veya dirençli egzersiz programlarına başlanması doğru değildir. Ergenliğe kadar uzun mesafe koşularına izin verilmemelidir.

10 yaş üzeri çocuklarda orta şiddette bir aerobik egzersiz programına başlanmalıdır. Sıklık en fazla haftada 3 gün olmalı, antremanlar arası bir gün istirahat edilmelidir. Antreman süresi 30 dakikayı geçmemelidir. Tüm kasları geliştirmek için değişik şekillerde aktiviteler gereklidir. Organize takım sporları, koşu, paten, bisiklet, ip atlama, aerobik, yüzme, kürek, atletizm.

KAS GÜÇLENDİRMEDE DİKKAT EDİLECEK NOKTALAR
Tüm güçlendirme aktiviteleri eğitimli personel tarafından denetlenmelidir. Çocuk ne kadar büyük olursa olsun fizyolojik olarak gelişimini tamamlamadığı unutulmamalıdır. Ana amaç tüm egzersizler için doğru tekniğin öğrenilmesidir. Önce teknik öğrenilmeli, direnç daha sonra eklenmeli ve yavaş artırılmalıdır. Doğru nefes tekniği öğretilmelidir. Egzersizin hızı kontrol edilmeli ve ani hızlı germelerden kaçınılmalıdır.

Vücut geliştirme ve ağırlık kaldırma yasaktır. Çok eklemi içeren tam eklem hareket açıklığı gerektiren egzersizler yapılmalıdır. Çocuğun söylenileni anladığından ve yapabildiğinden emin olunmalıdır. Yükler set başına 8-12 tekrar yapabilecek kadar olmalıdır, çok ağır yüklerden kaçınmak gerekir. Tüm ana kas gruplarını içeren 8-10 tane farklı egzersizi iki set halinde yapmak, egzersizler arasında 1-2 dakika dinlenmek gereklidir. Güçlendirme antremanları haftada 2 gün yapılmalı ve diğer zamanlarda farklı aktiviteler önerilmelidir.

ÇOCUK SPORUNDA HASSAS NOKTALAR
Büyüyen bağ ve kemikler: Çocukların kemikleri büyüklerinkinden farklıdır, kemik uçlarında büyüme plağı denilen ve uzamayı sağlayan kısımlar vardır. Bu büyüme plakları kızlarda 13-15, erkeklerde de 15-17 yaşa dek açık ve aktiftir. Kemiğe aşırı yük bindiğinde tendon ve bağlardan çok bu büyüme plakları zedelenir. Aşırı kullanıma bağlı olarak büyüme plaklarında enflamasyon oluşabilir.

Aşırı kullanım ve zedelenmeler: Çocuklarda fiziksel aktivite tek bir spor değil, çeşitli fiziksel aktiviteleri içermelidir. Uzun saatler süren antremanlar gerektiren koşu, jimnastik ve tenis gibi sporlarda aşırı kullanıma bağlı yaralanma riski artmaktadır. Maratona katılma yaşı da bu nedenle 16’dan 18’e çıkarılmıştır.

Kazanma Hırsı ve Yarattığı Sorunlar: Sporun sadece katılım için olmayıp madalya için yapılması bazı tehlikeli sonuçlar doğurmaktadır. Sadece kazanmak için yapılan spor, sporcu için riskler taşır.

Kadın Sporcu Üçlemesi: Kız sporcularda görülen kadın sporcu üçlemesi bunların en bilinenidir. Aşırı antreman sonrasında gelişen anoreksi, amenore ve osteoporoz kız sporcuların sağlığını tehdit eden önemli bir sorundur.

Madde Bağımlılığı: Ciddi bir problem çocuk ve ergen sporcularda ergojenik maddelerin kullanımıdır. Profesyonel sporcuların daima kazanım mentalitesi ergen amatör sporculara da yerleştikçe madde kullanımı artmaktadır. Erken cinsel gelişme gösteren sporcularda steroidli maddelerin kullanımı araştırılmalıdır. Genç sporcular üretici firmalar tarafından güvenli oldukları iddia edilen beslenme desteği ürünlerini de kullanmaktadırlar. Kreatin ve androstenedione gibi maddeler internet üzerinden satılabilmektedir. Ancak bu maddelerin çocuk ve ergenlerde uzun vadede güvenli olduğuna dair hiçbir bilimsel kanıt yoktur. Koçlarının bile bu konuda teşvik ettiği genç sporcuları bu tür maddelerin kullanımından korumak hekimin ve ailenin birincil görevidir.

Aşırı Kullanım Sendromları: Genç sporcularda görülen ortopedik sorunların üzerinde önemle durulmalıdır. Yüzücülerde omuz sorunları ve koşucularda bacak ağrıları (shin splints) en sık gözlenen aşırı kullanım sendromlarıdır. Aşırı kullanım sendromlarını tanıyarak erkenden önlem alınırsa bunların stres kıırıklarına yol açmaları önlenebilir.

Spora Bağlı Yaralanmalar: Bu tür yaralanmalar daha çok maç ve yarışma esnasında meydana gelmektedir. İyileşme sürecinde pasif değil, aktif bir istirahat gerekir, çocuğun tekrar spora dönebilmesi için konuda deneyimli bir hekim tarafından izlenmesi ve tedavisinin doğru planlanması şerttır. Futbol gibi saha sporlarında en sık diz ve ayak bilek yaralanmaları, yüzme gibi tekrar eden aktivite içeren sporlarda ise aşırı kullanım sendromları gözlenmektedir.

ÇOK AKTİF ÇOCUKLARDA EN SIK GÖZLENEN YARALANMALAR
Akut yaralanmalar ani ve travma sonrası olur. Küçük yaşlarda ezilme, burkulma ve zorlanmalar görülür. Ergenlerde kemik kırıkları ve bağ kopmaları olabilir. Yaşa bağlı olmaksızın gözde kanama, retina ayrışması, kornea çizilmesi; kemik kırıkları, bağ yaralanmaları, beyin zedelenmeleri, omurilik yaralanmaları görülebilir. Bu tür akut yaralanmaların nedenleri ekipmanın doğru olmayışı veya gerektiği gibi kullanılmayışıdır. Örneğin basketbol ve raket sporlarında göz yaralanmaları nadir değildir.

Aşırı Kullanım Yaralanmaları: Aşırı kullanım yaralanmaları çocukların büyüme gelişmelerini etkilediğinden erişkinlerdekinden daha önemlidir. Kemik ve eklemlerin çok fazla stres altında kalması sonucu görülür.

Ayak bileği burkulmaları: Yaşı büyük çocuklarda ayakbileği bağlarında gerilme veya kopma bilek kırıklarından daha sıktır. Hemen tedavi edilmelidir.

Kırıklar: Aşırı kullanıma bağlı olarak büyüme plaklarında kırıklar oluşabilir.

Sever hastalığı: Topuk ağrılarıyla karakterizedir. Topuk kemiğinin büyüme noktasının aşırı kullanıma bağlı enflamasyonundan olur.

Ön diz ağrısı: Diz kapağının altında hissedilir. Diz hassas ve şiş olabilir. Genellikle uyluk etrfaındaki ana kas grupları olan kuadriseps ve hamstring kaslarının gerginliği sonucu oluşur.

Yüzücü omzu: Yüzmedeki tekarlayıcı kol atma hareketine bağlı olarak omuzun şişmesidir. Ağrı aralıklı olarak başlayıp giderek müzminleşebilir.

Bacak ağrıları (shin splint): Bacakların baldır kısımlarında ağrı ve rahatsızlık hissi mevcuttur. Aşırı antreman veya sert zeminde yapılan antremanlardan sonra gözlenir.

Spondilolizis: Bel kaslarının tekrarlayıcı dönme, geriye veya öne bükülme hareketleri sonucu zedelenmesinden olur ve sürgen bel ağrısına yol açar. Futbol, jimnastik, güreş gibi sporlarda sıktır.

Aşırı Kullanım Sendromlarını Artıran Faktörler
Hızlı büyüme dönemleri veya esneklik-kuvvet arası farklar
Yetersiz ısınma
Aşırı aktivite
Kötü teknik
Uygunsuz ekipman

Tekrarlayan yaralanmalar
Yaralanma yeterince iyileşmeden spora dönüldüğünde gözlenir. Tam iyileşmeden spora dönen sporcunun yeniden yaralanma riski çok yüksektir. Vücut yaralı ve taze iyileşmiş kısmını kullanamadığından onu kompanse etmek için gereksiz veya hatalı hareketler yapabilir. En iyi çare tamamen iyileşmeyi beklemektir. Spor öncesi düzenli biçimde ısınma ve sonrasında da soğuma yapmak gereklidir. Müsabakaya çıkış da yavaş yavaş olmalıdır.

YARALANMAYA YOL AÇAN FAKTÖRLER
Genelde 8 yaş altında çocuklar hala büyümekte oldukları için refleks ve tepki zamanları yavaştır, koordinasyonları tam değildir. Çocuklar farklı yaşlarda olgunlaştıkları için de aynı yaşta bile olsalar bazen boy ve kiloları arasında anlamlı farklar görülür. Farklı boyutlarda çocuklar aynı yaşta oldukları için birbirleriyle maç yaptıklarında yaralanma riski doğar. Çocuklar büyüyüp güçlendikçe de bu risk daha da artar.

Ayrıca çocuklar bazı aktivitelerin risklerini erişkinler kadar iyi değerlendiremediklerinden farkında olmadan çok riskli durumların içine girebilirler. Temas sporlarında yaralanma riski yüksektir. Futbol diğer sporlara göre daha tehlikelidir. Boks ise çocuklar için uygun değildir. Astıımlı çocuklar spor yapamaz diye bir şey yoktur. İlaçlarla kontrol altında tutulan astımlı çocuklar da yaşıtları gibi spor yapabilirler.

ÇOCUĞA SPOR AYAKKABI ALIRKEN
Çocukların ayakları sürekli büyür. Bu nedenle ayakkabının burnu ile en uzun parmağın ucu arasında bir parmak mesafe olmalıdır. Dükkanda çocuğa her iki ayakkabı da giydirilmeli, içinde her gün giydiği normal çorapları olmalı, ayakkbı bağcıkları bağlanmalıdır. Birkaç dakika içinde aykkabının uyup uymadığı anlaşılır. Ayaklar akşamüzeri hafifçe şişeceğinden ayakkabı alışverişine akşam üzeri gidilmelidir.

Küçük çocuklarda birçok spor için çok amaçlı ayakkabı yeterlidir. Koşu ayakkabısı çok amaçlı bir ayakkabı olarak uygun değildir, çünkü koşu ayakkkabıları yana doğru harekete izin vermediklerinden yaralanma riskini artırırlar.

On yaşından sonra performansı artırıp ayakları korumak için spora özgü ayakkabılar seçilebilir. Koşu ayakkabısı dışında bütün ayakkabılar genç sporcunun ayağına zarar vermeden birbiri yerine kullanılabilirler.

ÇOCUĞUNUZ EMİN ELLERDE Mİ?
Antrenörün güvenlik ve emniyete verdiği önem, tüm katılanları oyuna dahil edip etmediği, kazanma-kaybetmeye olan yaklaşımı, çocuğa verdiği hedefler, antreman öncesi ısınma-soğuma periodları, çocukların fiziksel gelişim ve beceri düzeylerine göre gruplandırılması gibi faktörler çocuğun emniyeti açısından önemlidir.

ANNE-BABALARA ÖNERİLER
Tüm ana babalar çocuklarını başarılı birer sporcu olarak görmek isterler ancak çocuğa çok fazla baskı yapmak fiziksel ve ruhsal sıkıntılar yaratabilir. Çocuk spordan hoşlanmalıdır, zorlanırsa hayat boyu spordan nefret edebilir.

Üç çocuğu da aktif sporcu olan bir ebeveyn olarak, sporun çocuklara verdiği zevkin yakın tanığıyım. Ancak aşırı heyecanlı ve ihtiraslı anne babalarla antrenörlerin çocuklara verdikleri zararı da yakınen gözledim. Çoğu antrenörün çocuğu fair play, beceri ve eğlenceyi öğretmekten çok kazanmaya ittiğinin farkındayım. Spor bir stres değil eğlence kaynağı olmalıdır. Spor faaliyeti çocuğa hayattaki herhangi bir sorunla başa çıkmayı öğretmenin eğlenceli bir yoludur. Çocuklar kaybettikleri zaman cezalandırılmak yerine ellerinden geleni yaptıkları ve yeni beceriler öğrendikleri için ödüllendirilmelidir.

Her çocuk farklı hızda olgunlaştığından takım sporu yaşı çocuktan çocuğa değişir. Bazen anne-babalar çocuğu bir spora iter ve onda çok başarılı olmasını bekler. Bu durumda çocuk her gün çok uzun süreyle antreman yapar. Ergenlik öncesi çocuklarda bu doğru değildir. Erken yaşta çok sayıda sporu öğrenen bir çocuk ileriki yaşlarda spesifik bir sporda dahja kolayca mükemmele ulaşmaktadır. Genelde 12 yaş öncesinde çocuklar antreman stresi ve sosyal yaşamlarına olan etkisi ile başa çıkacak kadar güçlü değildirler. Bu nedenle çocukların 12 yaşından önce tek bir sporda özelleşmeleri iyi değildir.

Özellikle gün boyu uzun saatler antreman yapmayı gerektiren yüzme, buz pateni, jimnastik gibi sporlarda sizin değil, çocuğun gönlünün bu işin içinde olduğundan emin olun. Çocuğa çok fazla performans baskısı yüklemeyin. Saha sporlarında koşu ayakkabıları kullanmasına izin vermeyin, ayak bileği burkulabilir. Ayakkabıları sık sık değiştirin. Hangi spor olursa olsun koruyucu aksam kullanın. Her zaman olumlu ve cesaret verici olun. Kişisel beceri ve kazanma yerine katılım ve elinden geleni yapmanın önemli olduğunu vurgulayın. Kendiniz de iyi örnek oluşturun. Asıl amacınızın çocuğunuzun sağlıklı, mutlu ve üretken bir erişkin olması olduğunu unutmayın.

SIK SORULAN SORULAR
Çocuğuma sporu nasıl sevdirebilirim?
Televizyon seyretmesini ve bilgisayar oyunlarını kısıtlayın. Kendiniz de spor yaparak ona örnek olun. Birlikte yapabileceğiniz koşu, yüzme, bisiklet, tenis basketbol gibi bir spora başlayın.

Aşırı yorulmalarını nasıl önlerim?
Çocuğa serbest oyun zamanı tanıyın. Çok sayıda spora katılmak çocuğun motor becerilerini arttırır, sportmenlik, kendine güven duygularını geliştirir, sosyal yönden çocuğu zenginleştirir. Tek bir spora yönelmesini önleyin. Çocuk antremana gitmek istemiyorsa, veya antreman öncesi mutsuzsa durumu araştırın.

Maçlarda nasıl davranmalıyım?
Sadece çocuğunuz için değil, tüm takım için tezahürat yapın. Çocuğunuzu müsabaka sırasında karışmayın, antrenörlük yapmaya kalkışmayın. Duygularınızı dizginleyin, çocuğunuzu destekleyin ama hep seyirci alanında kalın. Antrenörlere, hakemlere teşekkür etmeyi unutmayın.

Çocuğumun kilo kaybetmesi gerek, ne yapmalıyım?
Çocuğunuzu doktora götürüp durumu açıklayarak uygun bir diyet önerisi alın. Hiç bir zaman kilo kaybetttiren ilaçlar, laksatifler, idrar söktürücüler, aşırı kalori kısıtlaması, lastik giysiler, saunalar gibi sağlığı tehdit eden yollara başvurmayın.

İSTANBUL – Çocuklardaki spor yaralanmaları içinde travma veya aşırı kullanım sonucu oluşan epifiz yaralanmaları ilk sırada yer alıyor. Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Uzmanı Prof. Dr. Tunç Alp Kalyon, epifizlerin kemiklerin uç kısımlarındaki büyüme plakları olduğunu söyledi.

“Zamanla bu bölgeler kemikleşerek son şeklini alırlar ancak çocuklarda henüz kemikleşmemiş olduğundan zedelenmeleri halinde kemiğin büyümesi de etkilenir ve kalıcı sorunlara yol açabilir. Aynı tür hareketlerin sürekli tekrarlanmasıyla oluşan aşırı kullanım sorunlarına çocuklarda oldukça sık rastlanır.

Sportif etkinlikler sırasında en çok karşılaşılan sorunların başında hareket sistemi ile ilgili yaralanmalar gelir. Hareket sistemini oluşturan tüm elemanlar, kemikler, kaslar, bağlar, tendonlar ve eklem kıkırdakları yaralanmalardan etkilenebilir. Erken yaşta futbol oynamaya başlayan çocuklarlarda, şut atma gibi sert diz hareketleri sonrası dizkapağının hemen altında şişkinlikle beraber ağrı ortaya çıkabiliyor.

Prof. Kalyon, genellikle diz, dirsek ve kalça bölgesindeki ağrılarla ortaya çıkan rahatsızlıkları anlattı, tedavi yöntemleri hakkında bilgi verdi.

Diz ağrısı:En sık rastlanan ağrı nedenlerinden biri “kondromalazi “ denen ve dizkapağı kemiğinin arkasındaki kıkırdağın aşınmasından ileri gelen ağrılardır. Kilosu biraz fazla, uyluk kısımları geniş olan çocuklarda daha fazla görülen bu rahatsızlıkta diz kapağının altında ağrı olur. Bu ağrı tipik olarak bir süre oturduktan sonra ayağa kalkınca daha çok hissedilir. Merdiven inip çıkma ya da oyun oynama gibi aktivitelerden sonra da ağrı artabilir. Bu çocukların önemli bir kısmında ayakta içe basma veya taban düşüklüğü gibi ek sorunlar da vardır.

Dizdeki ikinci önemli rahatsızlık tıp dilinde “Osgood- Schlatter Sendromu” olarak adlandırılır ve dizkapağının hemen altında şişlikle beraber ağrıya neden olur. Özellikle erken yaşta futbol oynamaya başlayan çocuklarda görülen bu rahatsızlık, şut atma gibi sert diz hareketlerinden sonra artan ağrı ve şişlikle karakterizedir.

Tedavide bir süre istirahat öngörülür; gerekli görülürse atel adı verilen eklem destekleri kullanılabilir, o bölgeyi travmalardan korumak için ped şeklinde bir koruyucu bant takılabilir.

Diz eklemini yapan kemiklerde görülen bir diğer rahatsızlık Osteokondritis Dissekans olarak adlandırılır. Eklem kemiklerinden küçük bir parçanın ayrılması soncu ortaya çıkar. En çok dizde görülmekle birlikte dirsekte ve ayak bileğinde de olabilir. Erkek çocuklarda, kızlardan 2 kat fazladır; 10-20 yaş arasında çok görülür. Kesin tanı radyolojik incelemelerle konur ve derhal tedaviye başlamayı gerektirir.

Topuk ağrısı: Topuk bölgesinde ağrı ve duyarlılık artışıyla birlikte “Sever Hastalığı” denilen topuk kemiğinin iki taraflı sertleşmesi görülebilir. Kesin tanı radyolojik incelemeyle konur. Akut dönemde tedavinin esası istirahat ve soğuk uygulamadır. Ayakkabının içine yumuşak bir topuk desteği yerleştirmekte yarar vardır.

Dirsek ağrısı: Fırlatma aktivitesini sık yapan çocuklarda bilek ve parmak kaslarının dirseğe yapıştığı noktada kemik dokusunun zorlanmasıyla bir reaksiyon gelişir, ağrı ve duyarlılık olur. “Dirsek apofiziti” denen bu durum daha çok 10- 14 yaş arasındaki erkek çocuklarda olur ve genellikle tek taraflıdır. Akut dönemde istirahat önerilir, buz tedavisi de yapılabilir. Daha sonra giderek artan tempo ile sportif hareketlere başlanabilir.

Kalça ağrısı: Çocuklarda çok çeşitli nedenlerle kalça ağrıları olabilir; bunların çoğu önemsiz olup birkaç gün içinde kendiliğinden geçebilir. Ancak ağrının devam ettiği durumlarda daha ciddi nedenleri düşünmek gerekir. Ciddi kalça ağrısı nedenlerinden biri Perthes hastalığı olarak bilinir. Bu rahatsızlık, 3-12 yaş arasındaki çocuklarda, uyluk kemiğinin boynunda gelişen bir tür nekrozdur. Daha çok erkek çocuklarda ve tek taraflı olarak görülür ve bir kısmında ailesel geçişkenlik mevcuttur. Nedeni tam olarak bilinemeyen bu rahatsızlığın travmaların etkisiyle oluşan damarsal bir hasar sonucu geliştiği kabul edilmektedir.

Klinik belirtiler başlangıçta çok azdır. Çocuğun kalçasında ve dize doğru yayılan ağrılar başlar, topallamaya neden olur, bedensel aktivitelerden sonra ağrı artar. Sonraki dönemde kalça ekleminde hareket kayıpları gelişir. Tedavi, hastalığın radyolojik evresine göre belirlenir.

SPOR BEDEN VE RUH GELİŞİMİNDE ÖNEMLİ
Gelişme çağındaki çocuklar için sporun hem bedensel hem de ruhsal sağlık bakımından yararlı olduğu herkes tarafından kabul edilmektedir. Çocukların ergenlik öncesi ve sonrası dönemlerde yaptığı sportif etkinlikler bir taraftan sağlıklı beden gelişmesine yardımcı olurken diğer taraftan ruhsal ve moral gelişime katkıda bulunur; karşılıklı yardımlaşma, paylaşma ve arkadaşlık duygularının güçlenmesini sağlar.

Günümüzde bazı aileler çocuğun spontan hareketliliğini yaramazlık saydığından engel olmaya çalışmaktadır. Bu nedenle çocukların TV ya da bilgisayar ekranı karşısında geçirdiği saatler giderek artmaktadır. Bazı aileler ise çocuklarının bir taraftan en iyi okullarda öğrenim görmesini, iki yabancı dil konuşmasını, bilgisayarda harikalar yaratmasını, piyano çalmasını ümit ederken, diğer yandan iyi bir tenisçi ya da basketbolcu olmasını beklemektedir.

Birbirine zıt gözüken her iki beklenti de çocuğun bedensel ve ruhsal gelişmesine aykırı stresler ortaya çıkarmakta ve çocuk gelişimini olumsuz yönde etkilemektedir.

Çocukta en hızlı büyüme, doğuma yakın dönemde olur ve doğumdan sonra büyüme hızı azalmaya başlar, ergenlik yaşına kadar kız ve erkek çocuklarda aynı oranlarda gider. Kızlarda ergenlik yaşı 10-11 yaş dolayında, erkeklerde 12-13 yaş dolayındadır. Ergenlik döneminden sonra kızlarda boy uzaması artar ve erkeklerle aradaki fark açılır. Erkeklerde boy uzaması yaklaşık iki yıl geriden gelir. Ancak kızlardaki uzama 16-17 yaşlarında durduğu halde erkeklerde 20 –21 yaşına kadar devam edebilir.

HANGİ YAŞTA HANGİ SPOR YAPILMALI?
Temel hareket becerilerinin geliştirilmesi için en uygun dönem 6-10 yaş arasıdır. 10 yaşın altındaki çocuklara spor yaptırırken spesifik sporlar yerine arkadaşlarıyla birlikte oyun şeklindeki aktivitelere katılımları teşvik edilmelidir. Topla oynanan oyunlara da bu yaşlarda başlamakta yarar vardır.

Gençlerin belli bir spor branşına yöneltilmesi için ideal yaşın ne olduğu konusu oldukça tartışmalıdır. İnce hareket becerisi isteyen jimnastik, yüzme, masa tenisi gibi sporlara 8-9 yaşlarında, futbol ve tenise 10 yaş civarında, voleybol, atletizm, hentbol ve kayağa 11 yaşında, güreşe 12, basketbola 13 yaş dolayında başlanması önerilmektedir.

AĞIR SPORLARA 15 YAŞINDAN SONRA BAŞLANMALI
Halter ve boks gibi ağır sporlara 14-15 yaşından sonra başlanması uygundur. Çocukların vücut kapasitelerinin zaman içinde değişikliğe uğrayacağı ve bu değişikliğin yaştan çok gelişme düzeyi ile ilgili olduğu hatırdan çıkarılmamalıdır. Bu nedenle takım ya da gruplar oluşturulurken gelişme ve olgunlaşmanın esas alınması daha uygundur.

Kaynak : www.ntvmsnbc.com